2007 Leiden
Voor het eerst met de sloep naar “buiten” de Reeuwijkse Plassen. De route en het feit dat er in colonne gevaren wordt vanaf de sluis in de Breevaart naar de Kleiwegbrug in Gouda was mij wel al bekend omdat ik dit al eens tijdens een roeitocht gedaan had.
Na de Ir. Kock van Leeuwensluis is de laatste hindernis voor open water de Steve Bicobrug. Deze kan door de IB19 letterlijk net genomen worden. De doorvaartopeningen lopen schuin en het is zaak dicht bij de hoogste zijde te blijven, waarbij het hoofd onder het stuurwiel dient te blijven. Via de Gouwe en de Oude Rijn bereiken we op ons gemak Leiden. Voor dit moment passeren we de passantenhaven en volgen de Oude Rijn dwars door de stad en varen via de Singel weer terug.
We overnachten in de passantenhaven, waarvan de plaatsen voor de IB19 wel erg ruim bemeten zijn. We treffen een box met langssteiger en daaraan is perfect aan te leggen.
Voor het eerst slapen we op onze IB19 (met zonnebed). Dit bevalt erg goed.
De volgende morgen al vroeg brood en beleg kunnen kopen bij een warme bakker. Na het ontbijt varen we op ons gemak retour naar Gouda en zijn ruim op tijd om in colonne terug te varen naar Reeuwijk.

2008 Utrecht – Weesp – Amsterdam – Ouderkerk ad Amstel
Dit wordt een meerdaagse tocht. We hebben nu de beschikking over een koelbox op 12 volt. Deze zal tijdens de tocht zijn nut bewijzen. We hebben gewacht op mooi weer en dat is voor de komende 4 dagen voorspeld.
Dag 1:
In Gouda gaan we nu via de Mallegatsluis de Hollansche IJssel op, die we in oostelijke richting afvaren. Voor het eerst gaan we in Haastrecht onder de brug door waar we met de fiets al honderden keren overheen zijn gegaan. Na Haastrecht komt Oudewater. Hier verbazen we ons over een (ultralage) brug waarvoor € 4,50 betaald moet worden. Wat een belachelijk hoog bruggeld.
Vlak voor Montfoort is er de mogelijkheid om Diesel te tanken vanaf het water. Dit is voor ons een ongekende luxe (we slepen normaliter met jerrycans…), die we niet onbenut laten. Voor deze tocht kunnen we wel een paar liters gebruiken.
Het reisdoel is Utrecht, dus vervolgen we onze weg langs IJsselstijn en Nieuwegein om in de Zuidersluis uit te komen. Hier moeten we het Amsterdam Rijnkanaal oversteken. Er is gelukkig geen kruisend vrachtverkeer, maar er staat een aardige deinig in het kanaal. We zijn blij als we nog geen 5 minuten later in de Noordersluis liggen en de sluisdeur achter ons gesloten is. De rust is weergekeerd. We vervolgen onze weg en varen aan het eind van de middag door de Oude Gracht. Als we in Utrecht waren hebben we daarvan gedroomd: met onze eigen sloep door de Oude Gracht. Nu was het dan zover.
Na de Oude Gracht zijn aan bakboordzijde passantenplaatsen. Deze zijn voor de IB19 aan de grote kant. Omdat onze lijnen kort zijn leggen we de achterkant maar vast aan zeer vriendelijke buren.
Met de beide dochters, die deze dag zijn meegevaren, gaan we uit eten en deze zetten we vervolgens op de trein naar Gouda. Samen slapen we deze nacht op onze boot in Utrecht.

Dag 2:
Al vroeg uit de veren maken we gebruik van de uitstekende sanitairfaciliteiten die zich (hoe bestaat het) onder een brug bevinden.
Vervolgens gaan we door de sluis de Vecht op. Ook daarvan hebben we gedroomd om die af te varen. De Vecht is voor het grootste gedeelte schilderachtig.
Zo hier en daar leggen we aan voor koffie, lunch en om te zwemmen. Uiteindelijk vervolgen we onze tocht naar Weesp.
De eerste passantenplaatsen (aan bakboordzijde bij een watersportvereniging) spreken me niet aan zodat we bakboord de brug onderdoorgaan en in de havenkom komen van Weesp. We zijn verrukt door de charme van het geheel en vinden één plekje langs de kademuur waar we precies tussen passen (dat is dus weer het voordeel van 19 voet!). We zijn toe aan een douche. Deze is verderop in de haven gelegen. Onderweg liggen nog eens zo’n honderd passanten. Wat een boten liggen er hier! Voor EUR 0,50 echt heerlijk gedoucht en voor een romantisch diner-voor-twee wat representatievere kleding aangetrokken.
In de Lekker twee restaurants gevonden in Weesp. Uiteindelijk kiezen we voor Meyers Culicafé waar we op het terras van heerlijke gerechten en dito wijn genieten.
We slapen in Weesp. De kerk staat tegenover en slaat ieder uur, dat was even wat minder maar mag de pret niet drukken.

Dag 3:
Na het opstaan hebben we trek in een kop koffie. Al snel blijkt dat alle horeca nog gesloten is en dat de enige plek waar we koffie kunnen krijgen het NS station is. Dat ligt gelukkig vlakbij.
Zodra de brug bediend wordt varen we de havenkom uit en verder richting het Amsterdam-Rijnkanaal. Waar ik een sluis verwachtte was deze er niet. Blijkbaar is het waterpeil van de Vecht gelijk aan die van het kanaal. Op het kanaal wederom geen kruisend verkeer en vandaag is het water bijna zo glad als een spiegel. Aan de overkant vervolgen we onze weg richting Weesp en de Weespertrekvaart om op de Amstel te komen.
Onze jongste dochter komt met de trein vanuit Gouda naar het station Amsterdam Amstel en vaart vandaag met ons mee door Amsterdam. Bij de roeivereniging leggen we onze sloep eventjes aan en lopen vanaf daar naar het station. Net op dat moment rolt de trein binnen waarin onze dochter zit.
Nog geen 20 minuten later varen we met zijn drieën weer op de Amstel en voorbij het Amstelhotel. In het najaar van vorig jaar heb ik met een roeiboot de lichtjestocht gevaren (georganiseerd door Roeivereniging Willem III). Deze route leek me leuk om met de sloep na te varen.
Na Carré stuurboord uit varen we om Artis heen en komen via de Entrepothaven bij het Centraal Station uit. Het VOC schip en Nemo hadden we nog niet vanuit dit perspectief.
De verleiding om eventjes het IJ op te gaan is te groot en even later ligt onze IB19 vlak naast een reusachtig cruiseschip. Waanzinnig!
Er staat een flinke deining op het IJ en gaan dus weer terug en vervolgen onze weg door verschillende grachten.
Aan de singel leggen we de IB19 even aan bij het Hard Rock Café (de enige aanlegmogelijkheid die we tegen zijn gekomen!!).
We vervolgen de tocht en zetten aan het eind van de middag de dochter weer af op het Amstel station.
Samen vervolgen we onze weg naar Ouderkerk aan de Amstel, waar we willen eten en overnachten. Onder een bruggetje door vinden we een pracht plekje waar we onze IB19 goed kunnen aanleggen.
We hoopten te kunnen eten bij Groot Paardenburg, omdat we nogal fan zijn van Herman den Blijker. Dat blijkt op een mooie zomeravond als deze zonder reservering echt niet te lukken.
Opvallend was de gezellige drukte bij “Loetje aan de Amstel”. Met een lekker glas prosecco kan je hier op je gemak wachten op het beschikbaar komen van een tafeltje. Ook hier hebben we heerlijk gegeten. Er komen hier ook veel mensen die de sloep aanleggen en het eten en drinken in de sloep laten serveren. Hadden we dat geweten…. We slapen weer heerlijk aan boord.

Dag 4:
Bij de bakker zijn heerlijke verse broodjes te koop. Beleg hebben we (in onze koelbox die prima werkt) bij ons. We vertrekken uit Ouderkerk en volgen de Amstel verder in zuidelijke richting, op weg naar huis. In Uithoorn zit een restaurant aan het water. Hier leggen we kort aan voor een kop koffie.
Onderweg leggen we nog een keer aan om te zwemmen. Het weer is deze week prachtig. Via een sluis komen we op het Ter Aarkanaal en komen via Alphen op inmiddels bekend terrein. Na de hefbruggen van Boskoop en Waddinxveen komen we bij de Ir. Kock van Leeuwensluijs. De havendagen zijn bezig in Gouda. Er liggen vele historische schepen in de verschillende singels. Alleen omdat we naar Reeuwijk doorvaren mogen we Gouda in. Langs de historische schepen varen we naar de Kleiwegbrug om vervolgens in colonne naar Reeuwijk door te varen. Dit is het einde van een fantastische ervaring.

2009 – Woerden
Dag 1:
De week die we gereserveerd hadden om te gaan varen is het weer waardeloos. Voor het weekend wordt echter mooi weer voorspeld dus willen we zaterdag en zondag een korte tocht maken. Zaterdagochtend op de Reeuwijkse plassen ziet het er nog niet best uit. Veel grijze wolken en een wind van ca BF4. Toch melden we ons om 11.40 bij de sluis en zowaar zijn daar nog 2 sloepen die het er ook op wagen.
Op de Gouwe aangekomen laat het zonnetje zich al vaker zien en daarmee is ook de stemming aan boord verhoogd. We willen in Woerden overnachten en dus gaan we na Boskoop stuurboord uit de Oude Rijn op. Nog voor de sluis van Bodegraven laat de motor van de sloep het afweten. Het toerental loopt terug en uiteindelijk slaat de motor af. Na opnieuw starten vaart de boot steeds een kort stukje waarna deze opnieuw afslaat. Het lukt ons wonder boven wonder om door de sluis te komen, maar vlak na Bodegraven is het opnieuw raak en geef ik het op. We leggen ons aan de kant op het punt waar de Enkele Wiericke op de Oude Rijn uitkomt, vlak na het Fort Wierickerschans.
Wat nu? Wat is het probleem? Omdat ik dacht dat er wellicht iets in de schroef zat heb ik al verschillende malen flink achteruit geslagen. Dat heeft het probleem niet verholpen.
Ik besluit de “waterwegenwacht” in te schakelen, ook al ben ik daar (nog) geen lid van. Ondanks de tientallen keren dat ik deze faciliteit bij YachtVision heb horen noemen weet ik de naam van deze organisatie even niet. In de WaterAlmanak en de KaartAtlas is ook niets te vinden (dat zou dan zeker als reclame worden gezien, toch vind ik dat slecht). Een paar telefoontjes verder is het duidelijk dat de organisatie BootGarant heet. Via 1888 wordt ik doorverbonden (een paar dagen later lees ik dat dit peperduur is, had ik dat toen maar geweten…).
De monteur moet – met de auto – uit Oostzaan komen, maar zegt toe binnen een uur bij ons te zijn. Dat is inderdaad het geval. De locatie is goed aangegeven en de uiterst vriendelijke en bekwame monteur gaat aan de slag. Hij vermoed als simpele oorzaak dat de Diesel op is.
Dat lijkt me sterk. Ik geef toe dat er nooit heel veel in de tank zit (ca. 15 liter), maar dat het onmogelijk op kan zijn. Uiteindelijk besluiten we om de beide dieselfilters te vervangen. In het groffilter treffen we een vieze smurrie aan. Deze wijst op een bacteriële verontreiniging van de brandstof, die verstopping van leidingen en filters tot gevolg kan hebben. Dit verklaart goed het euvel waar we mee kampen.
Na het plaatsen van nieuwe filters worden alle stukken van de toevoerleiding gecontroleerd. Het blijkt dat er geen diesel uit de tank wil komen, dus dat de aanzuigpijp verstopt is. Uiteindelijk, we zijn dan 2 uur verder, is er –letterlijk- sprake van een doorbraak. De diesel stroomt weer.
Inmiddels is er een aardig jong stel gearriveerd die geïnteresseerd blijven kijken. Ze bieden aan om mijn vrouw op en neer naar de dichtstbijzijnde pomp te rijden om daar onze 2 jerrycans van 10 en 5 liter te vullen. De monteur heeft herhaaldelijk aangegeven dat een tank bij voorkeur VOL moet zijn. De kans op codensvorming (en daarmee de kans op bacteriële verontreiniging) is dan een stuk kleiner. Dat geldt helemaal voor de winterstalling. Dat knopen we goed in de oren en zal de komende winter dus gebeuren.
De 10 liter gaat nog in de tank. De 5 liter jerrycan houd ik gevuld. Mocht het probleem opnieuw optreden kan ik de aanzuigleiding van de tank losnemen en in de jerrycan steken…. Na de nodige administratie en met ruim 3 uur vertraging vervolgen we onze weg. De wind is volledig gaan liggen en de lucht is zonder wolken. Het is een heerlijke avond geworden om te varen.
Om ca. 21.45 komen we bij de haven van Woerden aan en vinden een plek langs de kade waar we onze IB19 voor de nacht aanleggen. Een diner zit er niet meer in, de meeste keukens zijn gesloten. Dan maar een glas wijn met een uitgebreide bittergarnituur. Daarvan hebben we nog nooit zo erg genoten.....

Dag 2:
We zoeken (op zondag) in Woerden vergeefs naar een bakker voor een ontbijt. Om 9.00 is het enige dat je hier tegenkomt vroege kerkgangers. Dan maar op pad. We zullen onderweg ergens koffie met wat lekkers nemen. Vanaf de singel gaan we stuurboord uit de Korte Linschoten op.
We komen in Linschoten langs het huis van kennissen. Hoewel het inmiddels 10.00 uur is lijkt er nog niemand wakker te zijn. We wagen het er niet op om ze wakker te bellen en varen dus maar verder. In het dorp is het even opletten. In de Almanak had ik gevonden dat de route via de Lange Linschoten op zondag niet mogelijk is omdat de sluis naar de Hollandsche IJssel op zondag niet bediend wordt.
Daarom gaan we bakboord uit de Montfoortse Vaart op. De sluis in Montfoort wordt op zondag wel bediend. De route is prachtig, het weer goed en de motor pruttelt als een zonnetje.
In Montfoort moet je de sluiswachter op zijn mobiele telefoon bellen. Binnen 5 minuten is hij ter plaatse en schut ons naar de IJssel.
We kijken of we in Montfoort ergens koffie kunnen krijgen. Dat blijkt niet het geval. Wel is er een prachtig bloemrijk huisje dat mooi in de zon ligt.
Op zondagmorgen is hier alles dicht. Dan maar door naar Oudewater. Hier is het inmiddels 12 uur geweest en kiezen dan maar voor een brunch. In Oudewater is het gezellig druk.
We vervolgens onze weg en moeten opnieuw onder de belachelijk dure brug van € 4,50 door. Onderweg komen we nog een motorkruiser tegen die gesleept wordt. We zijn dus niet de enige watersporter die door technische problemen geplaagd wordt.
Na de sluis voor Gouda is de Hollandsche IJssel een getijdenrivier. Een schipper met een gehuurd motorjacht is hier blijkbaar door verrast. Hij ligt droog op de stenen…
We melden ons bij de Mallegatsluis. Ruim voor 16.00 uur liggen we voor de Kleiwegbrug om terug te varen naar Reeuwijk. Ondanks de pech onderweg was het een fijne tocht.